آخرین سفید پوست

«اندرس» صبح یک روز از خواب بیدار می‌شود و می‌بیند تغییر کرده است. پوست او تیره شده و تصویری که در آینه می‌بیند، به‌نظرش غریبه است. این ماجرا را با «اونا» در میان می‌گذارد. خیلی زود این خبر پخش می‌شود که بعضی دیگر از مردم شهر نیز رنگ پوستشان تغییر کرده است. در گوشه‌وکنار شهر مردم بیشتری تغییر می‌کنند. ترس و هرج‌ومرج همه‌جا را فرامی‌گیرد. اندرس که کم‌کم با این تغییر کنار می‌آید، موضوع را با پدر بیمارش در میان می‌گذارد. او باید خود را از نو بشناسد و روابطش را با اونا نیز بهبود ببخشد. در این میان، باید مراقب باشد که در شهر آشوب‌زده اتفاقی برایش نیفتد. در نهایت، همه تغییر می‌کنند و فقط یک مرد باقی می‌ماند که تغییر نکرده: «آخرین سفیدپوست» در این کتاب، نویسنده از دنیایی می‌گوید که ازنظر اجتماعی ازهم‌گسیخته است؛ این دنیا یادآور چالش‌های مبرمی است که بشر در زندگی واقعی با آن مواجه می‌شود. ازاین‌رو، آخرین سفیدپوست فراتر از داستان و در واقع، مراقبه‌ای است تفکربرانگیز دربارۀ ماهیت هویت و نژاد، تأثیر انتخاب‌ها و اهمیت بازنگری مداوم نگاهمان به زندگی. داستانْ ما را تشویق می‌کند که تغییرات را در آغوش بگیریم، هنجارهای سنتی ناکارآمد را کنار بگذاریم، با دگرگونی همراه شویم، برای خودیابی به درونمان سفر کنیم و درنهایت به درک عمیق‌تری از پیچیدگی‌هایی برسیم که تجربۀ انسانی را تعریف می‌کنند. آخرین سفیدپوست یکی از آثار مجموۀ ادبیات داستانی است که در انتشارات «آنجا» منتشر شده است. این اثر را با مسخ کافکا و کوری ژوزه ساراماگو مقایسه می‌کنند. نویسنده این اثر را با تأثیرپذیری از حوادث یازدهم سپتامبر و حواشی آن که برای مهاجران و اقلیت‌های جامعه پیش آمد نوشته است.