چهار سوار سرنوشت

ویسنته بلاسکو ایبانز، بزرگ‌ترین نویسنده قرن بیستم اسپانیا و یکی از مشهورترین نویسندگان تاریخ‌ادبیات جهان است. علاوه بر این، او یک سیاستمدار جمهوری‌خواه با افکار ضد کلیسایی و ضد خودکامگی بوده و از رهبران و مبدعان اصلی جنبشی سیاسی به نام «بلاسکیسم» به شمار می‌رود. بسیاری از منتقدان از جهت وجود برخی از خصوصیات مکتب «ناتورالیسم» در آثارش، به او لقب «زولای اسپانیا» را داده‌اند. عمده ویژگی نوشته‌های او، جذابیت روایت و استفاده از مفاهیم عمیق زندگی است. «چهار سوار سرنوشت» رمانی از این نویسنده پرآوازه است که برای اولین‌بار در سال 1916 منتشر و تنها پس از مدت کوتاهی تبدیل به یکی از پرفروش‌ترین آثار ادبیات داستانی در سرتاسر جهان شد. این رمان در 1918 به دست شارلوت بروستر اردن به انگلیسی ترجمه شد و بر اساس گزارش ناشران هفتگی، پرفروش‌ترین رمان سال 1919 در آمریکا شناخته شد. در این گزارش، این رمان «داستانی زیاده انسانی که به دست یک نابغه نوشته شده» توصیف شده است. این رمان در فهرست 100 رمان برگزیده سده بیستم روزنامه ال موندو قرار دارد. داستان این اثر، روایت زندگی دو داماد (باجناق) فرانسوی و آلمانی یک خانواده زمین‌دار آرژانتینی است که در جنگ جهانی اول خود را در دو سوی کارزار یافته و ناگزیر از نبرد در برابر هم می‌شوند. ایبانز در این کتاب داستان حماسی و چگونگی شروع و پایان جنگ جهانی اول را روایت می‌کند؛ داستانی که شخصیت‌های اصلی آن از ملیت‌های مختلف اروپا با شروع جنگ هرکدام به طریقی مقابل یکدیگر قرار می‌گیرند. عنوان کتاب، برگرفته از کتاب «مکاشفه» و توصیف نمادین شرایطی است که با وقایع مختلف (به‌ویژه جنگ) همسو می‌شود و چهار سوار به ترتیب، نماد بیماری، جنگ، قحطی و مرگ هستند که حکم خدایان به جهان را اجرا می‌کنند. مطالعه این کتاب، هم به دلیل داستان گیرا و محتوای تکان‌دهنده‌ای که دارد و هم به‌خاطر نثر شیوا و ترجمه درخشانش، بسیار لذت‌بخش بوده و تجربه‌ای فراموش ناشدنی را برای خوانندگانش به ارمغان می‌آورد.